schreef op 5 april 2012
om
18:16
Hoi Monique,
In november heb ik van jou de reconnectie ontvangen.
De eertste keer gebeurde er niet zoveel. Tijdens de 2e keer kreeg ik het erg koud. Ik dacht eerst dat het kwam ondat ik koude voeten had gekregen, maar pas toen ik naar bed ging met kniekousen, een hemd, een kruik en een extra dekbed (en wij hebben een waterbed) kwam ik op temperatuur!
Daarna ben ik 4 tot 6 weken van slag geweest, ik was mijn blijheid kwijt die ik had sinds ik naar de workshop van Eric Pearl was geweest. Ik wist dat het over zou gaan. Ik heb bij jou ook een healing ontvangen en heb zelfs besloten om een operatie niet te laten doen.
Ik heb nu een rust en een vrede in mij die ik nooit heb gehad. En mijn blijheid is natuurlijk ook terug. Sinds die reconnectie weet ik wat ik heb gedroomd. Normaal kon ik dat hooguit een paar minuten vasthouden, nu weet ik het na iedere nacht. Ik weet ook dat alles goed komt en goed zal gaan. Ik maak me veel minder zorgen. En verdriet is weg. Want je kunt nog zo gelijk hebben, je moet loslaten. Niemand vertelt je echter hoe. Ik ben het nu gewoon kwijt. Ik weet dat mijn leven in steigende lijn zit.
Ik zeg voor het eerst in mijn leven: ik ben blij dat ik leef en dat op mijn 50e.
Verder heb je alle tijd genomen om mijn vragen te beantwoorden en ben je een warme persoonlijkheid. Ik mag je graag
In november heb ik van jou de reconnectie ontvangen.
De eertste keer gebeurde er niet zoveel. Tijdens de 2e keer kreeg ik het erg koud. Ik dacht eerst dat het kwam ondat ik koude voeten had gekregen, maar pas toen ik naar bed ging met kniekousen, een hemd, een kruik en een extra dekbed (en wij hebben een waterbed) kwam ik op temperatuur!
Daarna ben ik 4 tot 6 weken van slag geweest, ik was mijn blijheid kwijt die ik had sinds ik naar de workshop van Eric Pearl was geweest. Ik wist dat het over zou gaan. Ik heb bij jou ook een healing ontvangen en heb zelfs besloten om een operatie niet te laten doen.
Ik heb nu een rust en een vrede in mij die ik nooit heb gehad. En mijn blijheid is natuurlijk ook terug. Sinds die reconnectie weet ik wat ik heb gedroomd. Normaal kon ik dat hooguit een paar minuten vasthouden, nu weet ik het na iedere nacht. Ik weet ook dat alles goed komt en goed zal gaan. Ik maak me veel minder zorgen. En verdriet is weg. Want je kunt nog zo gelijk hebben, je moet loslaten. Niemand vertelt je echter hoe. Ik ben het nu gewoon kwijt. Ik weet dat mijn leven in steigende lijn zit.
Ik zeg voor het eerst in mijn leven: ik ben blij dat ik leef en dat op mijn 50e.
Verder heb je alle tijd genomen om mijn vragen te beantwoorden en ben je een warme persoonlijkheid. Ik mag je graag